Archive for the ‘ChrisM’ Category

Πόσο σημαντικό είναι το παιχνίδι…

Επικίνδυνη δήλωση κάνει ο τύπος: “αν δεν έχεις χρησιμοποιεί τα χέρια σου για να φτιάξεις αυτοκίνητα ή να παίξεις you can’t problem solve as well”

Να γιατί πρέπει να παίζουμε!

(Αν δε μπορείτε να το δείτε, βρείτε το εδώ)

“It’s not just something you do in your spare time”

Χεχε, στο 18:20 λέει για κάτι που έχω παρακολουθήσει.. χεχε. Kαι η φωτογραφία που έχω τραβήξει κάποια σχέση έχει.. χεχε (spoiler: 20ό λεπτό)

Κάπου την ξέρω αυτήν…

Πώς σας φαίνεται η κοπελιά;

Είναι φίλη μας, ίσως τη γνωρίζετε (Ξάνθη).

Anyways, αν θέλετε να τη βοηθήσετε στο διαγωνισμό κάντε like το video της στο youtube!

Ακούμε το Going Wrong (Armin van Buuren & DJ Shah Feat. Chris Jones) λίγο διαφορετικό..

Go go go Gaia!

Υ.Γ.: Άντε, έκανα κι εγώ ένα post με tag “music”!

Google & Gaza

Η Google αλλάζει τη μηχανή indexing της.. Το Caffeine, όπως ονομάζεται, καλείται να τιθασεύσει τα πέντε exabytes πληροφορίας που φτιάχνουμε ως πλανήτης κάθε δύο μέρες.

For reference από το έτος 0 εως το 2003 είχαν δημιουργηθεί μόνο 5 EB! (1 exabyte είναι περίπου ίσο με 1 δις gigabytes!)

Άσχετο, είδατε τι έγινε με τα πλοία που στείλαμε/νε στη Γάζα?

Χαμός!

Τους επιτέθηκαν, πάλευαν σώμα με σώμα… ελικόπτερα, όπλα με laser…

Ραδιοφωνική εκπομπή Infowar (στο ΣΚΑΪ) με πολλούς μάρτυρες. Τα πρώτα λεπτά είναι τα καλύτερα (45 μάλλον).

Συγκεντρώσου, συγκεντρώσου, συγκεντρώσου…

Λοιπόν έχω ανακαλύψει (οκ, μου το σφύριξε ο μίλτος) αυτό το ωραίο σάιτ, ενός φοιτητή που γράφει guides και ιστορίες για το πως να είσαι παραγωγικός, πως να είσαι πετυχημένος φοιτητής κλπ.

Σήμερα ανακάλυψα ένα άρθρο-έναυσμα, σχετικό με τη συγκέντρωση! Όσοι με ξέρουν λίγο με έχουν ακούσει να λέω ότι η συγκέντρωση είναι το μεγαλύτερό μου πρόβλημα όσο αφορά το διάβασμα. Οπότε έχω ενθουσιαστεί με αυτό το άρθρο και κυρίως με το βιβλίο που προτείνει. Θα το διαβάσω σύντομα…

By the way, τελείως τυχαία σήμερα έκανα ένα από τα πιο συμπυκνωμένα 4ωρα διαβάσματα της ζωής μου… Δε σήκωσα κεφάλι, ίσως για ένα νερό μόνο. Βγήκε μία εργασία μονορούφι!

Talks that will change your life – #1

Ξεκίνησα μία σειρά από posts στο DIY blog μου.

Το πρώτο μιλάει για το κακό που φέρνουν μαζί τους τα ωραία και απλά interfaces…

Talks that will change your life – #1

Καλό μήνα!

Γιάννης Αγελλάκας 3 – Θάνος Ανεστόπουλος Live @ Xanthi

Οι δυο ηγετικές μορφές των σπουδαιότερων group της ελληνικής ροκ σκηνής ‘Τρύπες’ και ‘Διάφανα Κρίνα’ Live στην Ξάνθη στις 5 Ιουνίου

Ναι! Δείτε εδώ. Περιληπτικά:

Ο Γιάννης Αγγελάκας με το Ντίνο Σαδίκη στο μπαγλαμά και τον Στάθη Αραμπατζή στην κιθάρα παίζουν ότι θέλουν.
Το τρίο θα κυκλοφορεί καθιστό και αναλόγως θα σηκώνεται.

Η βραδιά ξεκινά με την μελωδική φωνή του Θάνου Ανεστόπουλου (τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός των Διάφανων Κρίνων) που επιστρέφει για πρώτη φορά μετά τη διάλυση του πολυαγαπημένου συγκροτήματος.

Stanford it is…

Την προηγούμενη βδομάδα είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ το αμερικάνικο πανεπιστήμιο Stanford στα πλαίσια ενός εκπαιδευτικού ταξιδιού-δώρου. Στόχος του ταξιδιού ήταν να μαζέψουμε εμπειρίες, νοοτροπία και τεχνικές που μπορούν να αλλάξουν την παιδεία στην Ελλάδα (προς το καλό). Σκέψεις και προτάσεις καταγράφονται σε ένα blog. Ακολουθεί το πρώτο μου κείμενο εκεί, που πόσταρα ως cmavr8:

Μια εμπειρία ζωής (I wish not*)

Μόλις πατήσεις το πόδι σου σ’αυτήν την ήπειρο, νιώθεις το διαφορετικό. Το νιώθεις όταν περπατάς στα φαρδιά πεζοδρόμια, το νιώθεις μέσα στα άνετα και μεγάλου κυβισμού αυτοκίνητα. Παρόλο που η Αμερική είναι η χώρα της υπερβολής, και οι αρχαίοι Έλληνες διακύρηταν “παν μέτρο άριστο”, έχει να μας μάθει πράγματα.

Μετά τα πρώτα κρούσματα ενθουσιασμού καταφέραμε να επικεντρωθούμε στο σκοπό της εκδρομής. Να δούμε όσο πιο πολλές διαφορές μπορούμε, κυρίως όσο αφορά το εκπαιδευτικό σύστημα, και να σκεφτούμε πως μπορούμε να εφαρμόσουμε τις καλύτερες τακτικές στη χώρα μας. Το Stanford είναι ένα πολύ πλούσιο πανεπιστήμιο, με εντυπωσιακές εγκαταστάσεις και οργάνωση. Φαίνεται όμως ότι αυτές από μόνες τους δεν είναι ο λόγος που είναι τόσο γνωστό και επιτυχημένο ως πανεπιστήμιο. Το ακόμα πιο εντυπωσιακό -και vital κατά τη γνώμη μου- ήταν η όρεξη των καθηγητών και των φοιτητών. Και οι δύο πλευρές πασχίζουν για να βγει αποτέλεσμα.

Οι μεν καθηγητές είναι πολύ καλά προετοιμασμένοι για το μάθημα, ενώ η νοοτροπία τους είναι να βοηθήσουν τους μαθητές να μάθουν. Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να γονατίσουν στο πάτωμα για να γράψουν χαμηλά στον πίνακα, να παραδεχτούν ότι βάζουν τους βοηθούς να διορθώνουν τα γραπτά, να έρχονται 15 λεπτά πιο νωρίς ώστε το μάθημα να ξεκινήσει ακριβώς στην ώρα του κλπ. Μερικοί καθηγητές, έκαναν τόσο καλό μάθημα που νόμιζα ότι παρακολουθώ θεατρική παράσταση ή χορογραφία, που έχει γίνει χιλιάδες φορές πρόβα και τελικά έχει άψογο tempo. Τεχνικά, εντοπίσαμε δύο κλειδιά: ο καθηγητής τονίζει συγκεκριμένα σημεία, ώστε να επιστήσει την προσοχή του φοιτητή σε αυτά (key points που πρέπει να σου μείνουν από το μάθημα) και επιπλέον όλη η γνώση μπαίνει σε context, ντύνεται με τα προηγούμενα (που σημειωτέο, ο φοιτητής πρέπει να έχει εμπεδώσει άριστα) και δένει.

Οι δε μαθητές έχουν όρεξη γι’αυτό που κάνουν. Δεν έρχονται καταναγκαστικά στο μάθημα, και παρόλο που τρώνε ή βάζουν τα πόδια τους πάνω σε καρέκλες προσέχουν και έχουν απαιτήσεις από τους καθηγητές. Διαβάζουν πολύ πριν κάθε μάθημα (άλλωστε τους δίνονται readings αλλά και περιγραφή κάθε μαθήματος μήνες πριν γίνει) αλλά καμιά φορά μπαίνουν και σε άσχετα sites την ώρα του μαθήματος (facebook). Γενικά φαίνονται πολύ motivated (κινητοποιημένοι) και συνειδητοποιημένοι.

Εξετάζοντας το γιατί αυτοί οι φοιτητές το βλέπουν έτσι και γιατί εμείς αλλιώς, καταλήγω στα εξής: 1. οι φοιτητές αυτοί έχουν κάνει πολλά γενικά μαθήματα στο πανεπιστήμιο, πριν φτάσουν να αποφασίσουν ποιο θα είναι το major τους, που καθορίζει και τον τίτλο του πτυχίου. Αν δε σε αναγκάσουν να διαλέξεις στα 17-18 τι θα σπουδάζεις ως τα 23 σου (πολυτεχνείο) έχεις περισσότερες πιθανότητες να βρεις τι πραγματικά θες και τελικά να το κυνηγήσεις. Όχι απλά να “βγάλεις τη σχολή” αλλά να ζήσεις την επιστήμη που επέλεξες και να σκιστείς γι’αυτή.

2. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν όραμα. Τους μεγαλώνουν λέγοντάς τους ότι μπορούν να κάνουν αυτό που θέλουν, μπορούν να κερδίσουν ό,τι θέλουν αρκεί να το θελήσουν αρκετά και να το κυνηγήσουν. Άκουσα καθηγητή να λέει “είμαι σίγουρος ότι όλοι σας θα γίνεται επιτυχημένοι επιχειρηματίες…”. Εμάς οι καθηγητές μας συνεχώς μας λένε πόσο άσχημα είναι τα πράγματα, πόση είναι η ανεργία κλπ. Όταν είσαι απαισιόδοξος δε μπορείς να είσαι δημιουργικός, εκτός αν είσαι ποιητής ή ζωγράφος. Ο επιστήμονας και ο επιχειρηματίας θέλει όρεξη και κατ’επέκταση όραμα και ελπίδα.

Anyway, αυτή ήταν η πρώτη σύνοψη. Πιθανώς θα αναπτύξω μερικά θέματα σε περισσότερο βάθος, και θα εξετάσω τι μπορούμε να κάνουμε στη χώρα μας. Θέματα που θέλω να αναλύσω: το πως μπορούμε να απαιτήσουμε απο καθηγητές καλύτερη δουλειά, πως θα εμφυσήσουμε στους φοιτητές την ελπίδα, τι λάθη κάνουν οι start-ups στην Ελλάδα (και που χάνουν εργαζόμενους οι μεγάλες ξένες εταιρίες που τολμούν να φέρουν παράρτημα στην Πάτρα), πως η επιχειρηματικότητα κάνει το πανεπιστήμιο ζωντανό, θέματα υποδομής και τεχνικής κ.α.

Θα ήθελα σύντομα να ευχαριστήσω το Corallia, που έχει όραμα και μέσα και οργάνωσε το εγχείρημα, τo ίδρυμα Marfin που το χρηματοδότησε και φυσικά τα παιδιά του Stanford που προσπαθούν να βοηθήσουν την Ελλάδα όπως μπορούν και μας φιλοξένησαν, ξενάγησαν και ενέπνευσαν τις μέρες που ήμασταν εκεί.

*Ήταν όντως μία εμπειρία ζωής, αλλά εύχομαι να καταφέρω να ζήσω κάτι παρόμοιο για μεγαλύτερη περίοδο, οπότε και το ταξίδι αυτό να πάψει να είναι.

Χρίστος

Θα σπάσουμε πλάκα στη Θεσνίκη!

Δεν ξέρω πόσο την παλεύει ο Δήμος Θεσσ. αλλά όποιος το Σάββατο κατεβεί κέντρο με αμάξι δε θα την παλέψει.

Έχει και τη FOSSCOMM όλο το ΣΚ! Άντε να βλέπω τους ποδηλατόδρομους μποτιλιαρισμένους!

Προωθώ:

Η Ένωση για τα δικαιώματα των Πεζών χαιρετίζει την πιλοτική πρωτοβουλία του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, να πεζοδρομήσει το Σάββατο 24 Απριλίου από το μεσημέρι μέχρι τις 7μμ δρόμους του κέντρου της πόλης.

Δυστυχώς όμως ο πεζοκτόνος Δήμος Θεσσαλονίκης αμαυρώνει την απόπειρα εξανθρωπισμού της πόλης υποκλέπτοντας συμψηφιστικά έναν άλλο χώρο από τους πεζούς: Το πλακόστρωτο της νέας παραλίας παραχωρείται ως πάρκιγκ στα αυτοκίνητα!

Η Ένωση για τα δικαιώματα των πεζών και το Δίκτυο Κινήσεων Θεσσαλονίκης θα είναι εκεί για να αποτρέψουν την παράνομη στάθμευση οχημάτων στο πλακόστρωτο και να υπερασπιστούν το δημόσιο χώρο.

Το Σάββατο από τις 11πμ στην αρχή της νέας παραλίας, περιμένουμε όσους πιστεύουν σε μια πόλη με λιγότερα αυτοκίνητα να υπερασπιστούμε μαζί τον ελεύθερο δημόσιο χώρο!

Ένωση για τα δικαιώματα των πεζών www.enosipezon.gr

Δίκτυο κινήσεων Θεσσαλονίκης http://thesskinisis.wordpress.com/

Αυτοκριτική

Δώρο γενεθλίων φαντάζει το νέο που πήρα την πρώτη μέρα του 23ου έτους της ζωής μου. Με δέχτηκαν στο πρόγραμμα γνωριμίας που διοργανώνει η ελληνική κοινότητα του Stanford. 9 Έλληνες φοιτητές θα γνωρίσουν τη ζωή των φοιτητών του Stanford και θα φέρουν πίσω εμπειρία και ιδέες.

Κάνοντας εκστασιασμένος μπάνιο το ίδιο μεσημέρι, ευχάριστα στριμωγμένος ανάμεσα σε μαθήματα και δραστηριότητες, συνειδητοποιώ ότι είμαι ήρεμος. Όσοι με ρώτησαν στο τηλέφωνο χθες “αν τρομάζω που μεγαλώνω” πήραν αρνητική απάντηση. Σήμερα είδα ότι έχω βάλει τη ζωή μου σε μία σειρά. Ξέρω τι κάνω, ξέρω πόσο να κοιμάμαι, ξέρω πόσο να διαβάζω, ξέρω πότε να βγαίνω, ξέρω πότε να παίζω videogames ως το πρωί.

Τί κι αν είμαι μόνος? Έχω φτάσει ένα καλό σημείο σε αρκετούς τομείς, και ήρθε η ώρα να μου το αναγνωρίσω. “Όλα τ’άλλα θα’ρθουν” όπως μου είπαν κάποιοι χθες.. και να που ήρθε σήμερα ένα καλό νέο.

Anyway, επειδή το ταξίδι έχει σκοπό να σπείρει νέες ιδέες και τρόπους διδασκαλίας και ζωής σε όσο περισσότερο κόσμο γίνεται – και όχι μόνο στους 9 που θα πάνε – πιθανώς να δημιουργηθεί blog εμπειριών. Θα σας κρατήσω ενήμερους μέσω Velvetnut!

Χρίστος

Μην το προσπεράσετε (χωρίς ζώνη)

Δε θυμάμαι πότε ανατρίχιασα έτσι τελευταία φορά…

Το είδα ξανά μετά από μία βδομάδα, και it cought me ακόμα πιο πολύ.

Μην το προσπεράσετε:

« Older Entries