Archive for the ‘’ Category

Η αγάπη μου για τα infographics είναι μεγάλη (όπως φαίνεται άλλωστε και από παλιά posts). Σήμερα όμως βρήκα αυτό:

Είναι ενδιαφέρον γιατί φαίνεται πως στην αρχή ξεκινήσαμε με πανεπιστήμονες και τώρα πλέον αυτοί είναι λίγοι. Άραγε θέλει τόση ειδίκευση ή μήπως τελικά χάνουμε κάτι;

Science, Reason and Critical Thinking [via Adafruit]

Σας περισσεύουν τα LEGO που είχατε όταν ήσασταν μικροί; Μήπως και κανένας μαρκαδόρος που ζωγραφίζατε;

Αν ναι, τότε μπορείτε να φτιάξετε έναν φθηνό μονόχρωμο εκτυπωτή:

Εντυπωσιακό;

[via Adafruit]

Αυτές τις μέρες ολοκληρώνεται στη Θεσσαλονίκη το 1 φεστιβάλ καινοτομίας, την κεντρική εκδήλωση του οποίου ήμουν τυχερός να παρακολουθήσω. Ακούστηκαν αξιόλογα πράγματα, αλλά πάνω από όλα με ενθουσίασε το πείσμα μερικών ανθρώπων να καινοτομούν και να δημιουργούν, ανεξαρτήτως ηλικίας και επαγγέλματος. Τα ερεθίσματα που δέχθηκα για το μέλλον μου ήταν πολλά, περισσότερο για το πώς “πρέπει” να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις που βρίσκονται μπροστά μας και όχι για το με τι σπουδές θα συνεχίσω κτλ.

Θα μοιραστώ δύο ενδιαφέρουσες παρουσιάσεις μαζί σας :

1)MIT SENSEable City Lab  ( http://senseable.mit.edu/ )

Ένα παράδειγμα :

2)Corallia Clusters Initiative ( http://www.corallia.org/ )

Οι περισσότεροι του Velvetnut είμαστε λίγο μικροί ακόμα, αλλά σιγά σιγά θα μπούμε στον κόσμο που ψάχνει χρηματοδότηση.

Here’s how it goes: Έχεις μία καλή ιδέα, πολύ όρεξη για ξενύχτια δουλειάς, 2-3 φίλους στην ίδια φάση, πιστεύεις ότι μπορει να κατακτήσεις τον κόσμο, αλλά σου λείπει κάτι βασικό… το χρήμα!

Αν είσαι στην Ελλάδα τα ξεχνάς όλα και γίνεσαι δημόσιος υπάλληλος (ή όχι? Corallia). Αν είσαι στη Silicon Valley όμως ψάχνεις και βρίσκεις!

Δείτε tips για το πως φτιάχνουμε μία παρουσίαση που θα μαγέψει τον Venutre Capital τυπά ώστε να μας δώσει το απαραίτητο χρήμα για να ξεκινήσουμε την επιχείρηση.

Στέλνετε emails με περιεχόμενο του τύπου “Στείλε αυτό το e-mail σε όλους σου τους φίλους γιατί το παιδάκι μου πάσχει από καρκίνο. Η AOL για κάθε e-mail που στέλνεις εσύ και οι φίλοι σου θα δίνει 5 cents για τη θεραπεία του παιδιού.“. Μήπως λαμβάνετε τέτοια email από άλλους;

Κάποτε είχα βρει το κείμενο που φαίνεται παρακάτω. Από τότε, όποτε λαμβάνω τέτοιου είδους αλληλογραφία, τους απαντώ με αυτό το κείμενο (και το κοινοποιώ σε όλους τους παραλήπτες). Σας προτείνω να κάνετε και εσείς το ίδιο.

____________________________________________________________________________________________

Αλυσιδωτά e – mails

Σας παρακαλώ σταματήστε να προωθείτε αλυσιδωτά e-mails στους φίλους σας.

Απλώς σταματήστε, ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνετε το γιατί.

Αν παρόλα αυτά, θέλετε να μάθετε περισσότερα για το θέμα, διαβάστε το παρακάτω κείμενο. Σας αφορά άμεσα.

Εντάξει, τώρα που έχω την προσοχή σας, μπορώ να σας εξηγήσω περισσότερα. Σίγουρα έχετε λάβει κατά το παρελθόν e-mails τα οποία περιείχαν κάποια από τις παρακάτω φράσεις:

Στείλε αυτό το e-mail σε όλους σου τους φίλους και η Microsoft θα το ανιχνεύσει και θα σου στείλει 1000 δολάρια στον λογαριασμό σου.

Στείλε αυτό το e-mail σε όλους σου τους φίλους για να έχεις καλή τύχη. Ένας που δεν το έστειλε, πέθανε μετά από 7 ημέρες.

Στείλε αυτό το e-mail σε όλους σου τους φίλους γιατί το παιδάκι μου πάσχει από καρκίνο. Η AOL για κάθε e-mail που στέλνεις εσύ και οι φίλοι σου θα δίνει 5 cents για τη θεραπεία του παιδιού.

Στείλε αυτό το e-mail σε όλους σου τους φίλους για να ενημερωθούν για τον νέο ιό που κατακλύζει το Internet.

Στείλε αυτό το e-mail σε όλους σου τους φίλους. Οι πρώτοι 50 που θα το λάβουν, θα κερδίσουν ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια από την ΝΙΚΕ.

και διάφορα άλλα τέτοια. Παρατηρήστε ότι όλες οι παραπάνω φράσεις (σε όποια γλώσσα κι αν είναι γραμμένες στο e-mail που θα λάβετε) εμπεριέχουν την πρόταση «στείλε αυτό το e-mail σε όλους σου τους φίλους» η οποία σχεδόν πάντα ακολουθείται από κάτι θετικό, είτε πρόκειται για χρηματική απολαβή, είτε για δώρο, είτε απλά για καλή τύχη.

Όλοι οι χρήστες που λαμβάνουν τέτοια e-mails (αλυσιδωτά e-mails ή chain mails) έχουν δύο επιλογές. Ή να τα αγνοήσουν ή να κάνουν αυτό που τους ζητάει το μήνυμα. Και επειδή συνήθως αυτό που ζητάει το μήνυμα είναι κάτι τόσο απλό, όσο το να πατήσουν 2 clicks, απλώς το κάνουν. Χωρίς να το σκεφτούν. Χωρίς να σκεφτούν καν το κατά πόσο αυτό που αναφέρει το μήνυμα έχει έστω και την παραμικρή δόση αληθείας. Απλώς το κάνουν. Αγνοώντας όμως όλες τις δυσάρεστες συνέπειες που αυτό επιφέρει.

Πρόθεσή μου δεν είναι ούτε να σας αγχώσω, ούτε να δαιμονοποιήσω τις καταστάσεις. Θα σας εξηγήσω όμως με απλά λόγια α) γιατί συμβαίνει αυτό και β) γιατί δεν πρέπει να το κάνετε. Τόσο απλά.

Ας πούμε λοιπόν μερικές αλήθειες:

1] Δεν υπάρχει κανένα σύστημα εντοπισμού των e-mails σήμερα παγκοσμίως.

Όταν κάποιο e-mail ισχυρίζεται ότι η Χ εταιρία εντοπίζει τα e-mails που στέλνονται ή προωθούνται στο internet με σκοπό να σας αποδώσει χρήματα, δώρα ή να βοηθήσει για κάποιον κοινωφελή σκοπό, απλώς λέει ψέματα. Μάλιστα λέει τόσο τραγικά ψέματα που, εμείς που ασχολούμαστε με την πληροφορική, κρατάμε κάθε φορά τις κοιλιές μας από τα γέλια – όχι γι’ αυτούς που τα γράφουν, αλλά γι’ αυτούς που τα πιστεύουν. Εσάς δηλαδή. Μάθετε λοιπόν ότι είναι τεχνικώς αδύνατον (λόγω της φύσης του ίδιου του internet) να εντοπιστεί ο αριθμός αυτών των μηνυμάτων που στέλνει ο ένας στον άλλο. Απλώς δε γίνεται. Όχι από τις εταιρίες, ούτε καν από τις κυβερνήσεις, τον στρατό ή τους εξωγήινους. Δεν γίνεται. Σας κοροϊδεύουν. Ακόμη κι αν ένα τέτοιο σύστημα υπήρχε, ποιος αφελής πιστεύει ότι μια εταιρία θα το κοινοποιούσε τόσο απλά δημοσίως, χωρίς να της επιτεθεί το σύμπαν για παραβίαση προσωπικών δεδομένων; Σκεφθείτε το λίγο.

2] Κανείς δε σκορπάει τα χρήματά του στο internet.

Αλήθεια, σας πέρασε ποτέ από το μυαλό ότι θα μπορούσατε να κερδίσετε έστω και 1 cent από τα μηνύματα που προωθείτε στους φίλους σας; Ακόμη κι αν κάποια από αυτά περιέχουν αναφορές ότι ο Μήτσος κέρδισε 1000 ευρώ και η Κούλα που δεν το πίστευε στην αρχή, έλαβε μια επιταγή με 783 ευρώ, αποσκοπούν απλώς στο να γίνουν πιο δελεαστικά και να σας πείσουν να πράξετε κι εσείς το ίδιο. Κανείς δεν έχει λάβει το παραμικρό ποτέ από αυτά τα e-mails και ούτε πρόκειται, σας διαβεβαιώ γι’ αυτό!!

Ε, τότε ποιος τα οργανώνει όλα αυτά; Πού αποσκοπούν;

Εδώ είναι και το ζουμί της υπόθεσης. Παρατηρήστε λίγο καλύτερα αυτά τα μηνύματα που τυχόν έχουν ξεμείνει στο mailbox σας. Αν τα ανοίξετε, θα δείτε ότι περιέχουν μέσα ένα σωρό διευθύνσεις e-mail. Αυτό συμβαίνει γιατί πολύ απλά όταν προωθείτε ένα μήνυμα, τις περισσότερες φορές οι προηγούμενες διευθύνσεις e-mail «ξεμένουν» είτε μέσα σ’ αυτό, είτε στο πεδίο «Προς» του μηνύματος. Σε ένα τυχαίο αντίστοιχο μήνυμα που μου έστειλαν πριν από λίγο, υπάρχουν μέσα πάνω από 1000 πραγματικές διευθύνσεις e-mailανυποψίαστων ανθρώπων στους οποίους κάποιος «φίλος» έστειλε αυτό το μήνυμα. Αν ένας από αυτούς προωθήσει το μήνυμα, χωρίς να καθαρίσει τις προηγούμενες διευθύνσεις, όλες αυτές (μαζί και η δική μου που δεν έστειλα τίποτα σε κανέναν) θα φτάσουν σε κάποιον άλλον, ο οποίος με τη σειρά του θα τις στείλει σε κάποιον άλλον και πάει λέγοντας. Για να το πούμε με απλά μαθηματικά, αν κάποιος συντάξει ένα e-mail και το στείλει σε 100 ανθρώπους, ένας από τους 100 το στείλει σε άλλους 100 και ένας από αυτούς σε άλλους 100, μέσα στο e-mail αυτό θα έχουν μαζευτεί πολύ εύκολα 300 διευθύνσεις e-mail μόνο με 3 αποστολές. Γεωμετρικά, οι διευθύνσεις αυτές καταλήγουν να είναι άπειρες.

Αυτό είναι και το μυστικό αυτών των μηνυμάτων. Συλλέγουν διευθύνσεις e-mail .. Και όχι απλές διευθύνσεις. Πραγματικές διευθύνσεις, πραγματικών ανθρώπων που ανοίγουν το mailbox τους κάθε ημέρα. Αυτό, όσο περίεργο κι αν σας φαίνεται, έχει μεγάλη αξία για κάποιους στο Internet και μεταφράζεται σε μετρητά. Μετρητά που δεν φτάνουν ποτέ στην τσέπη σας όμως.

Αυτό που θα φτάσει σε εσάς με αυτή τη διαδικασία, θα είναι περισσότερα spam e-mails . Διαφημιστικά μηνύματα πορνογραφικού περιεχομένου, αγοράς ναρκωτικών, Viagra, μηνύματα που περιέχουν ιούς (που σκοπό έχουν συνήθως να συλλέξουν ΟΛΕΣ τις διευθύνσεις e-mail από τα μηνύματά σας και να τις προωθήσουν πίσω στους spammers) και ένα σωρό άλλα τα οποία θα απορείτε είτε από ποιόν τα λάβατε είτε για το πού βρήκε τη διεύθυνσή σας και σας τα έστειλε. Πολύ απλά η e-mail διεύθυνσή σας που συλλέχθηκε από ένα τέτοιο αλυσιδωτό e-mail στο παρελθόν, πουλήθηκε μαζί με εκατοντάδες άλλες σε κάποια εταιρία που κάνει αυτή τη δουλειά: στέλνει διαφημιστικά e-mails. Όσο ανόητο κι αν σας ακούγεται, όταν τα διαφημιστικά e-mails σήμερα ξεπερνούν τα 83 δισεκατομμύρια ετησίως, ακόμη κι αν ένα πολύ μικρό ποσοστό του πληθυσμού εξαπατάται από αυτά, ο τζίρος είναι σημαντικός. Για κάτι που δεν έχει κόστος (όπως τα e-mails) τα κέρδη είναι πραγματικά τεράστια, δε νομίζετε;

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα προωθήσετε ένα παρόμοιο e-mail σκεφθείτε το καλά. Και αν αποφασίσετε παρόλα αυτά να το κάνετε, για τους δικούς σας λόγους, βεβαιωθείτε ότι αφιερώσατε 4 δευτερόλεπτα για να σβήσετε από το σώμα του μηνύματος όλες τις περιττές διευθύνσεις e-mail που περιείχε από τον προηγούμενο αποστολέα.

Τη διαφορά θα τη δείτε στο mailbox σας με τον καιρό.

Συμβουλή: Γενικότερα μην λαμβάνετε σοβαρά υπόψη – και κατ’ επέκταση μην προωθείτε – e-mails τα οποία δεν κάνουν αναφορά σε συγκεκριμένες ιστοσελίδες (links) ή δεν δίνουν ημερομηνίες και στοιχεία επικοινωνίας των ενδιαφερόμενων ( π.χ. τηλέφωνα και διευθύνσεις).

Αυτό(!!!) το μήνυμα προωθήστε το όπου μπορείτε – αν και δεν θα πάρετε φράγκο – είναι για καλό σκοπό…

Η Google σήμερα το απόγευμα ανακοίνωσε μία νέα υπηρεσία, το Google Buzz. Εντάξει, το μειώνω έτσι όπως το γράφω.. δεν είναι απλά μία υπηρεσία. Είναι λίγο social networking, είναι λίγο υπηρεσία για να σε βοηθήσει να φιλτράρεις την άπειρη πληροφορία των καιρών μας κλπ…

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Μεγάλο πρόβλημα των περισσοτέρων που ασχολούνται με social networks (facebook, twitter…) αλλά έχουν και κάτι άλλο να κάνουν στη ζωή τους είναι ότι τρώμε το white spam των γνωστών μας (πχ “μόλις έφαγα ένα φοβερό παστίτσιο! μπράβο μαμά”) και μέσα στο χαμό είτε χάνουμε πολύ χρόνο διαβάζοντας και φιλτράροντας τα πάντα manually, είτε χάνουμε κάποια σημαντικά μηνύματα.

Για παράδειγμα εγώ εδώ και μία βδομάδα έκοψα το twitter γιατί δεν άντεχα άλλο να διαβάζω για πράγματα που δε με ενδιέφεραν. Ταυτόχρονα όμως έχασα και τους φίλους μου! Από εκεί που “τους άκουγα” κάθε μέρα, κι ας είμασταν 200 χιλιόμετρα μακρυά, τώρα δεν έχω σε ποιον να πω ότι ήπια 6 redbull σε 1.5 μέρα για να βγάλω το μάθημα (χα! το’πα σε κάποιον επιτέλους!).

Anyway, η Goog υπόσχεται ότι μπορεί να μαζεύει τα “νέα” μας από τη γύρα (twitter, flickr, google reader, picasa, και άλλα) και να μας τα φέρνει στο inbox του Gmail. Εκεί τα buzzes θα μπορούν να διαβάζονται, να σχολιάζονται και να γίνονται “like”. Το ενδιαφέρον είναι ότι τα μηνύματα αυτά δεν είναι απλά emails, γιατί αν τα κάνεις κάτι από τα παραπάνω, θα το δουν οι φίλοι σου! και μάλιστα realtime.

Ελπίζω να δουλεύει η “έξυπνη” τεχνολογία τους και να μη μου φέρνει πια άλλα νέα για iphones, αλλά μη χάσω και τα γενέθλια κανενός φίλου μου! Γενικά στο demo το περιβάλλον φαινόταν πολύ έξυπνο και γρήγορο για γρήγορους. Τραβάει τις φωτογραφίες από τα λινκς που βάζεις, τις δείχνει ωραία full screen, keyboard shortcuts κλπ… θα το γευτείτε!

Ανησυχητικό feature είναι τα autosuggestions (μπορεί κάτι που είπα να το δείξει σε κάποιον που ίσως με ξέρει και ίσως τον ενδιαφέρουν αυτά που λέω). Υποτίθεται ότι είναι εύκολο να κάνω public/private/πολύprivate κάποιο buzz, αλλά προς το παρόν από το android μου ό,τι γράψω φαίνεται δημόσια, χωρίς να έχω επιλογή! Προσοχή λοιπόν!

Εντάξει, περιττό να πω ότι Android και Iphone υποστηρίζονται, καθώς και Blackberry/Nokia S60 μερικώς. Δυστυχώς δεν έχω ακόμα τίποτα στο gmail μου για να το δοκιμάσω… Επίσης δεν παίζει video από τη συνέντευξη τύπου, αν και υπήρχε live δημόσιο stream! Αν το ‘ξερα θα το κατέγραφα… Εκτός κι αν το κατέβασε η google για κάποιο λόγο, οπότε ακόμα κι αν το είχα δε θα με άφηναν να το δείξω. Σκεφτείτε, youtube, google, gmail… πουθενά δεν πάει αν δεν το θέλει η google…

More info on the press conf. – α, και είπαμε, δεν είπαν ΤΙΠΟΤΑ για facebook! το απέφευγαν συνεχώς…

Edit: video sumup:

Important!  Note to readers: Ακολουθούν  spoilers των ταινιών WALL-E, Click και Avatar.  Συνεχίστε την ανάγνωση με δική σας ευθύνη

First things first: Καλή χρονιά, να έχετε την υγειά σας και να περνάτε καλά!  Το άρθρο αυτό το είχα αφήσει χωμένο στο (ηλεκτρονικό) συρτάρι.  Είχα όμως την περιέργεια να δω τις καινούριες τεχνικές 3D στο σινεμά οπότε πήγα και είδα το Avatar. Και επειδή Έλληνες είμαστε και κρύβουμε μέσα μας προπονητές και κριτικούς ανοίγω παρένθεση για γενικά σχόλια.

(Avatar: Το καλύτερο στοιχείο της ταινίας ήταν το soundtrack του James Horner το οποίο μάλιστα δεν αναδεικνύεται όσο του αξίζει στην ταινία.  Ωραίο το 3D και αφορμή για μελέτη μετά την ταινία.

WALL-E: Λάτρεψα περισσότερο από όλα το πρώτο μισάωρο περίπου όπου το συμπαθητικό ρομπότ μας συστήνεται μέσω της καθημερινότητάς του, με τρόπο ανάλογο ηθοποιών του βωβού.

Click:  Ας μην κρυβόμαστε: ποιός δεν έλιωσε με το σκύλο και την πάπια;  Τίποτα ιδιαίτερο κατά τα άλλα, κλασσικός Adam Sandler.)

Και τώρα που τελειώσαμε με τα πρώτα πάμε στο κυρίως:

Βλέποντας το Avatar ένιωσα σε ένα σημείο πως στα επόμενα δευτερόλεπτα θα απογοητευόμουν, για τον ίδιο λόγο που δε λάτρεψα τις άλλες ταινίες.  Τι κοινό έχουν οι ταινίες αυτές μεταξύ τους;  Θα ήταν πολύ καλύτερες αν τελείωναν λίγα λεπτά νωρίτερα!

Ας αφήσουμε την προβλεψιμότητα στην άκρη, για να μην ξεφύγουμε τελείως σε έκταση, και ας πιάσουμε το πως φτάνει η υπόθεση της κάθε ταινίας στο σημείο αυτό.  Το σημείο της ανατροπής, του ηρωισμού, του μεγαλείου, του ψυχικού σθένους του ανθρώπου, και, και, και…

Πώς φτάνουμε εκεί λοιπόν: Στο Click ένας οικογενειάρχης βρίσκει ένα τρόπο να περνάει τις “βαρετές” στιγμές της ζωής του, διαλύοντας την οικογένειά του και χάνοντας το μεγάλωμα των παιδιών του.  Συνειδητοποιεί το λάθος του λίγα λεπτά πριν ξεψυχήσει έχοντας χάσει τα πάντα(peak 1).  Στα άλλα 2 οδηγούμαστε λόγω της αδιαφορίας των ανθρώπων για τη γη.  Στο WALL-E οι άνθρωποι αντιδρούν εγκαταλείποντας τον πλανήτη με ένα πολυτελές διαστημικό σκάφος-κρουαζιερόπλοιο, ενώ ο ήρωας της ταινίας τους πείθει με πείσμα και αυτοθυσία να επιστρέψουν στη γη που παρουσιάζει συμπτώματα βελτίωσης.  Χρησιμοποιώντας ανταλλακτικά το ρομπότ-ήρωας λειτουργεί και πάλι φτάνοντας στη γη, αλλά χάνει από τη μνήμη του όσα συνέβησαν μέχρι να επιστρέψουν οι άνθρωποι(peak 2).  Στο Avatar οι άνθρωποι παίζουν πιο επιθετικά, αποικώντας άλλους πλανήτες από τους οποίους ξεζουμίζουν πολύτιμα ορυκτά σκοτώνοντας τη ντόπια φυλή για να το επιτύχουν.  Peak 3:Μετά από μία σχεδόν ολοκληρωτικά καταστροφική επιδρομή των ανθρώπων, οι ντόπιοι μαζί με ένα γήινο σύμμαχο έχουν υποχωρήσει στο “ναό” τους περιμένοντας το τέλος τους.

Για να μη μείνω άλλο σε περιγραφές, ας πούμε απλά πως οι ταινίες αυτές τελειώνουν όπως ακριβώς θα θέλατε να τελειώσουν.    Ναι γνωρίζω σε τι κοινό αναφέρονται αυτές οι ταινίες.  Όχι δεν είμαι αντίθετος  στα μηνύματα που θέλουν να περάσουν: συντροφικότητα/μοναξιά, οικολογική συνείδηση, ενδιαφέρον για την οικογένεια…  Θεωρώ όμως μέγιστο λάθος το να θυσιάζονται τα πάντα για την επίτευξη του ωραίου τέλους.  Κακά τα ψέματα: είμαστε εθισμένοι στα happy endings, ίσως επειδή έτσι συνηθίσαμε, ίσως επειδή θεωρούμε τις ζωές μας αρκετά άθλιες ώστε να αναζητούμε τη χαρά στις ζωές φανταστικών προσωπικοτήτων.  Και βλέποντας συνεχώς στην οθόνη/πανί σινεμά/υγρούς κρυστάλλους τα πάντα να καταλήγουν καλά μας κάνει ακόμα χειρότερους και ράθυμους.  Αν είναι έτσι τουλάχιστον ας παρουσιάζεται συχνά και η άλλη πλευρά, η γη να καταστρέφεται και η ανθρωπότητα να τελειώνει μαζί της, ο πολύτιμος χρόνος-δρομέας που παίρνει τις στιγμές μαζί του και δε δίνει δεύτερες ευκαιρίες.    Είναι λυπηρό πως αυτό που μας τραβάει στις ταινίες αυτές είναι ότι ζούμε ευχάριστα συναισθήματα που θα έπρεπε να γεμίζουν τη μέρα μας μέσα από τις ζωές άλλων, και αυτό που μας μένει τελικά είναι η ψευδαίσθηση πως ότι κακό συμβεί στη ζωή μας θα καταφέρουμε – ως εκ θαύματος – να το αντιμετωπίσουμε.  Όχι μόνο αφαιρείται όλη η τραγικότητα που έχει στηθεί τόση ώρα στην ταινία  αλλά χάνεται ουσιαστικά και το μήνυμα που προσπαθεί να περάσει το σενάριο.

Το ξέρω πως γενικά ψειρίζω πράγματα που φαίνονται απλά και αδιάφορα αλλά αυτός είναι ο τρόπος που αμφισβητώ και καταλήγω να κρίνω το περιβάλλον μου.  Όπως προείπα αυτό που με εξιτάρει περισσότερο είναι η σκέψη του πόσο περισσότερο θα μου άρεσαν κάποιες ταινίες αν απλά τελείωναν αυτά τα ελάχιστα λεπτά νωρίτερα.  Αν ακολουθούσαν τους κανόνες του κόσμου μας όπου υπάρχουν τριβές και απώλειες, όπου τίποτα δε μπορεί να κερδηθεί χωρίς να χαθεί κάτι άλλο στην πορεία.

Ποιος είναι λοιπόν ο Jacque Fresco;

Και εγώ αυτό αναρωτήθηκα όταν πριν από λίγες βδομάδες ένας φίλος μου μου τον υπέδειξε και μου πρότεινε να δω τα videos του!

Ο Jacque Fresco λοιπόν είναι αυτοδίδακτος βιομηχανικός μελετητής, συγγραφέας, ομιλητής, εφευρέτης, μηχανικός, μελλοντολόγος και άλλα πολλά..!  Είναι ο εμπνευστής και σχεδιαστής του ‘The Venus Project’.

Οραματιστής για ένα καλύτερο μέλλον..για έναν καλύτερο κόσμο· ένας άνθρωπος που δεν μένει στις σκέψεις και στις φαντασιώσεις του, αλλά τις σχεδιάζει, τις κατασκευάζει, τις δημιουργεί αποδεικνύοντας ότι είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν!

Είναι τόσα πολλά αυτά που έχει προσφέρει στη κοινωνία..αυτά που έχει προτείνει, καθώς και αυτά που έχει σχεδιάσει, που  για να τα αναφέρω θα χρειαζόμουν όλο το blog!

Στο παρακάτω καλογυρισμένο documentaire μιλάει για τις σκέψεις του, τις εφευρέσεις του, την έννοια της ‘αποτελεσματικής’ κοινωνίας και για τα πιστεύω του γενικότερα, για τον κόσμο, ένα documentaire που πραγματικά πιστεύω ότι αξίζει να αφιερώσετε 1.30 ώρα για να δείτε, σίγουρα δεν θα συμφωνείτε με o,τι λέει (όπως και αυτός λέει ο κόσμος που φαντάζεται δεν είναι τέλειος) αλλά πιστεύω θα σας προκαλέσει να δείτε τα πράγματα από μια άλλη οπτική γωνία..(του μηχανικού ίσως; ‘Engineers should rule the world’  )

Ο κόσμος που φαντάζεται ο Jacque Fresco δεν είναι ο καταλληλότερος (κλεμμένη ατάκα; ) αλλά σίγουρα ο αποτελεσματικότερος!

Είναι ωραίο που υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι.. τους θαυμάζω.. 93 ετών το άτομο και ακόμα αγωνίζεται για να κάνει καλύτερο τον κόσμο, τι καρδιά, τι κουράγιο και τι δυνατά πιστεύω πρέπει να έχεις για να το κάνεις αυτό;

Χαρακτηριστική η απάντηση του που συγκράτησα στην ερώτηση:

«-Υπάρχουν αρκετά λεφτά για να υλοποιηθούν αυτά τα έργα που προτείνετε; »

«-’Το κόστος δεν είναι τόσο μεγάλο όσο φαντάζει, λεφτά υπάρχουν..μυαλά στην Ουάσιγκτον δεν υπάρχουν..»

Οι πόροι του πλανήτη μας είναι περιορισμένοι. Ωστόσο, όλα δείχνουν ότι ο άνθρωπος όλο και αυξάνει τις απαιτήσεις του από τη Γη, χωρίς όμως να νοιάζεται για το αύριο.

Τη 5η του Ιούνη που μας πέρασε, ένα από τα πιο όμορφα ντοκιμαντέρ που έχουμε δει έως τώρα προβλήθηκε ταυτόχρονα σε χιλιάδες κινηματογραφικές αίθουσες παγκοσμίως. Σκηνοθετημένη από τον γνωστό σε πολλούς Yann Arthus-Bertrand η ταινία HOME έρχεται στις οθόνες μας για να μας δείξει καταστάσεις στον πλανήτη μας για τις οποίες ποτέ μας δεν ενδιαφερθήκαμε ουσιαστικά, ώστε να αντιδράσουμε έμπρακτα. Ίσως να θέλουμε κάποια πράγματα να τα δούμε με τα μάτια μας για να τα καταλάβουμε, να τα κατανοήσουμε. Η ταινία αυτή, κυρίως με εναέρια πλάνα, χρησιμοποιεί εικόνες συνδυασμένες με στατιστικά δεδομένα για να μας προσφέρει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες πού χρειάζεται ο ανθρώπινος νους για να αντιληφθεί ότι η ισορροπία που είχε επικρατήσει για περίπου 4 δισεκατομμύρια στον πλανήτη μας τώρα απειλείται από τις ανθρώπινες παρεμβάσεις του τελευταίου αιώνα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι αλλαγές είναι ριζοσπαστικές. Κάποιες είναι ανεξέλεγκτες με άγνωστα αποτελέσματα. Οι επιστήμονες δίνουν μόλις δέκα ακόμα χρόνια στη Γη αν συνεχιστεί η κατάσταση με τους ίδιους ρυθμούς. Κάποιος μπορεί να πει ότι ίσως είναι υπερβολικοί. Ίσως…

Είναι μία καταπληκτική παραγωγή, την οποία όλοι μας αξίζει να παρακολουθήσουμε. Είναι μιάμιση ώρα που αξίζει να αφιερώσουμε για να πληροφορηθούμε για πράγματα που δεν ξέρουμε και ποτέ δεν μας πέρασε από το μυαλό ότι είναι εκεί έξω.

Η ταινία είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και είναι διαθέσιμη στο You tube.

Προτείνω την αγγλική έκδοση που είναι διαθέσιμη και σε υψηλή ανάλυση (HD) σε  Full Screen .

Δείτε την εδώ

Ωστόσο, αν κάποιοι προτιμάτε τους υπότιτλους θα πρέπει να αρκεστείτε σε χαμηλότερη ποιότητα.

Μέρος 1ο

Μέρος 2ο

Μέρος 3ο

Μέρος 40

Μέρος 5ο

Μέρος 6ο

Μέρος 7ο

Μέρος 8ο

Μέρος 9ο

Και αν είστε από αυτούς που τα θέλουν όλα, δείτε και ΕΔΩ.

Μου κίνησε την περιέργεια αυτό το video:

και έτσι πήγα στο WattzOn… Τελικά καταναλώνω πολύ περισσότερη ενέργεια απ’ όση θα περίμενα. Δοκιμάστε το. Νομίζω πως αξίζει το χρόνο να καταλάβεις πόσο ξοδεύεις και να ξέρεις από που να κάνεις (περισσότερη) οικονομία…

« Older Entries