Archive for April, 2009

Λοιπόν, καιρός να γνωριστούμε καλύτερα.. Είμαι ο Χρίστος και εκτός των άλλων διατηρώ και ένα ξενόγλωσσο blog τεχνολογίας.

Πιο πολύ Do It Yourself (DIY) βασικά.. Ε, και δεν είναι και τόσο blog-για-να-γινω-διασημος όσο LOG των DIY δραστηριοτήτων μου.

Σε αυτό το κλίμα μπορώ εύκολα να “παρουσιάσω” ένα από τα τελευταία posts, τη διασύνδεση καφετιέρας (γαλλικού παρακαλώ) με ηλεκτρονικά κυκλώματα. Θα αποτελέσει βάση για μελλοντικό μου project (robot που φτιάχνει καφέ, σε ξυπνάει και σου τον φέρνει [στα μούτρα]) αλλά προς το παρόν είναι μία καφετιέρα με ένα καλώδιο. (στα τεχνικίστηκα το λέμε interface)

σούπερα καφετιέρα

Ε, ρίχτε μια ματιά, και γραφτείτε και στο velvetnut για να μη χάσετε το καφερομπότ αργότερα… (πάνου δεξιά, εκεί που λέει “RSS Entries, RSS Comments, Subscribe to Velvetnut by Email”)

Αντιγράφω:

Στη Λετονία, μια δημιουργική, τολμηρή αλλά και αρκετά αμφιλεγόμενη διαφημιστική εκστρατεία κατάφερε, σε αρκετά μεγάλο βαθμό, να πετύχει αυτό που όλοι συμφωνούν ότι πρέπει να γίνει, αλλά και όλοι ξέρουν πόσο δύσκολο είναι: Να αλλάξουμε νοοτροπία. Ή, πιο ωμά ακόμα: Νά αλλάξουμε μυαλά!

Η ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ εταιρεία Mooz!, έπεισε με την δική της τολμηρή προσέγγιση στο θέμα των τροχαίων, την κυβέρνηση, να της αναθέσει τη συγκεκριμένη καμπάνια. Βασικός «στόχος», ήταν οι οδηγοί, κυρίως άνδρες, ηλικίας 20-35 ετών, που ανήκουν, σύμφωνα με έρευνες, στην ομάδα «άμεσου κινδύνου», με τις υπερβολικές ταχύτητες που αναπτύσσουν, την επιθετική συμπεριφορά που αναπτύσσουν στο οδήγημα, και την αλαζονεία που έχουν για τις ικανότητές τους, αφού τα περισσότερα θανατηφόρα τροχαία προκαλούνται με ευθύνη ανθρώπων που πίστευαν ότι είναι οι καλύτεροι οδηγοί στον κόσμο, εννοώντας με αυτό, ότι ήταν … περίπου Σουμάχερ.

Η ΔΙΑΦHΜIΣΗ που βγήκε τελικά, και που προκάλεσε αρκετές συζητήσεις, δεν ήταν από αυτές τις «διδασκαλικού τύπου», όπου πάντα κάποιος σου κουνάει επιδεικτικά το δάχτυλο και σου λέει «μην τρέχεις». Η Mooz!, εκτός από την υπερβολική ταχύτητα, επικέντρωσε την προσοχή της και σε ένα άλλο θέμα: την σοβαρή έλλειψη οργάνων για μεταμοσχεύσεις. Και τι έκανε, λοιπόν; Αντί κάποιου ενημερωτικού εντύπου, δημιουργήθηκε ένα Πιστοποιητικό Δωρεάς Οργάνων το οποίο λάμβαναν οι οδηγοί κατευθείαν από την αστυνομία.

ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ, όσοι υπερέβαιναν το όριο ταχύτητας (και κανονικά θα έπρεπε να λάβουν κλήση), αναγκάζονταν από την αστυνομία να υπογράψουν το πιστοποιητικό με το οποίο δήλωναν διατεθειμένοι να γίνουν δωρητές οργάνων! Το αποτέλεσμα ήταν ο αριθμός των θυμάτων από τροχαία, μέσα σε έναν χρόνο, να μειωθεί κατά 29%, και ταυτόχρονα να σημειωθεί και σημαντική αύξηση, κατά 39% στην, έστω και διʼ αυτού του τρόπου, δωρεά οργάνων. Μπορεί, λοιπόν, οι οδηγοί να μην θυμόνταν ένα οποιοδήποτε διαφημιστικό, όμως δεν θα μπορούσαν να ξεχάσουν ποτέ την ημέρα που, άθελά τους, έγιναν δωρητές οργάνων…

Το Συμβόλαιο

Η ΗΜΕΡΑ εκείνη, είναι όταν, έπειτα από κάποια σοβαρή παράβασή τους, υποχρεούνται να υπογράψουν το παρακάτω Πιστοποιητικό Δωρητή Οργάνων:

«Υπάρχουν άνθρωποι που θα έδιναν τα πάντα για να βρίσκονται στη θέση σου, και εάν βρίσκονταν, δεν θα έπαιζαν ποτέ με τη ζωή τους! ΣΚΕΨΟΥ!

Εγώ ο/η, —— —–. Εφόσον έχω την τάση να υπερβαίνω το όριο ταχύτητας στον δρόμο και/ή να οδηγώ επιθετικά, με το παρόν δηλώνω ότι η ζωή μου δεν είναι πρώτης προτεραιότητας για μένα και ευχαρίστως θα την αποχωριζόμουν. Εχοντας σώας τας φρένας, κατανοώ ότι αργά ή γρήγορα θα εμπλακώ σε ατύχημα και αφού αυτό συμβεί, αφήνω την καρδιά μου, τα νεφρά μου και όποια άλλα όργανα του σώματός μου δεν καταστραφούν από το ατύχημα, σε εκείνους που τα χρειάζονται πραγματικά.

Επίσης, ζητώ εκ των προτέρων να με συγχωρέσουν οι άνθρωποι και τα αγαπημένα πρόσωπα εκείνων για τους οποίους είμαι εγώ υπεύθυνος για τον θάνατο ή την αναπηρία, εξαιτίας ατυχήματος.

-, —-, 200-.

Υπογραφή ——-»

[Πηγή: http://archive.enet.gr/online/online_fpage_text/dt=29.11.2008,id=78277700]

Καλό ε?

Το πολυτεχνείο μας μαθαίνει να σκεφτόμαστε λογικά ή μάλλον τεχνοκρατικά. Καλό ή κακό τελικά; Μάλλον και τα δύο θα έλεγα. Από τη μία μελετάμε το πρόβλημα αναλυτικά και αποτελεσματικά, από την άλλη αφαιρούμε κάθε είδος συναισθήματος και προσωπικής σύνδεσης με το πρόβλημα. Φοβάμαι όμως πως αυτή την τακτική σταδιακά εφαρμόζουμε και στη ζωή μας… Προσωπικά το κάνω συνέχεια.

Στις σκέψεις αυτές μ’ έβαλε το παρακάτω (πανέξυπνο και πανέμορφο) βίντεο, δείτε το σε HD αξίζει!

(video via Today’s Big Thing)