Τις τελευταίες μέρες με έχει πιάσει κάτι με το ρατσισμό..
Είδα μία ταινία, το Crash. Και θυμήθηκα αυτό που μου είχαν πει πριν χρόνια: για να ξεπεράσεις το ρατσισμό ουσιαστικά πρέπει να έχεις επαφή.
Τον βλέπω παντού, σε κάθε είδος.
Μετά είδα το Μία τάξη χωρισμένη στα δύο, εδώ στο Velvetnut και τα συνέδεσα.
Σήμερα τα είδα στην πράξη, μέσα στο κοντινό μου περιβάλλον, αυτό της “ανώτατης” εκπαίδευσης. Εκπαίδευσης ναι, όχι όμως και παιδείας.
Και μόλις πριν λίγο μου ήρθε και το παρακάτω:
Θέλουμε τη Θεσσαλονίκη ανοιχτή πολυπολιτισμική πόλη. Και μια τέτοια πόλη συζητά τις σελίδες της ιστορίας της που την ντροπιάζουν…
ΡΕΝΑ ΜΟΛΧΟ: ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ
«Ένοχη σιωπή για την εξόντωση των Εβραίων»
Διαβάστε το άρθρο στην Ελευθεροτυπία
Στη Θεσσαλονίκη, όχι μόνο δεν υπήρξε καμία αντίδραση για το διωγμό των Εβραίων, αλλά πολύ μεγάλη μερίδα του ελληνικού πληθυσμού συνεργάστηκε με τον κατακτητή.
Το ποσοστό απώλειας στη Θεσσαλονίκη είναι 96%, που είναι 4 μονάδες υψηλότερο και από το Βερολίνο! Δηλαδή μέσα στη “φωλιά του λύκου” ήταν μικρότερο το ποσοστό απώλειας απ’ ό,τι εδώ… Πώς μεταφράζεται αυτό το πράγμα;
12.000 χριστιανοί στη Θεσσαλονίκη εκμεταλλεύθηκαν τις περιουσίες των Εβραίων, αμειβόμενοι για τη συνεργασία τους με τους Γερμανούς. Οι Εβραίοι, αυτοί που επέζησαν, γνωρίζουν ποιοι συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς, ξέρουν πώς έγιναν οι περιουσίες εν μια νυκτί μέσα στην κατοχή
Related posts:
Posted: November 11th, 2009
at 6:00am by ChrisM
Tagged with κοινωνία, ρατσισμός, σκέψη
Categories: ChrisM,Everyday's Nuts
Comments: 1 comment
Facebook comments:
Loading ...