Αν είναι δυνατόν…

Δε θα πρεπε να μην προλαβάινεις να ακούσεις μουσική στην εξεταστική..

Δε γίνεται.
Προσπαθώ να διαβάσω ένα πολύ στρυφνό μάθημα, ώρες παιδεύομαι από το πρωί. Κάθε λίγο με ενοχλεί κάτι και σηκώνομαι. Δήθεν πεινάω, δήθεν τα κεράσια μου έπεσαν βαριά…

Δε φταίω εγώ, ούτε τα κεράσια. Το μάθημα είναι απλά χάος, αλλά πρέπει να διαβαστεί.

Παρατηρώ ότι κάθε λίγη ώρα σιγοτραγουδάω στο μυαλό μου και διαφορετικό τραγούδι. Μετά παρατηρώ ότι έχω μέρες να ακούσω μουσική…

Το θεωρώ απαράδεκτο και επιμελούμαι αμέσως (δικαιολογία έψαχνα να αφήσω το γραφείο πάλι…).

Πραγματικά ανακουφιστικά τα πρώτα 5 λεπτά.

Δε θα πρεπε να ακούς μουσική στην εξεταστική, αν αυτή σε κάνει να συνειδητοποιείς κακά πράγματα…

Μετά τα πρώτα λεπτά όμως αρχίζω να ακούω τα λόγια του τραγουδιού. Βυθίζομαι στην πολυθρόνα και στις ψευτο-σκέψεις που στην ουσία είναι ή καταλήγουν σε αναμνήσεις.

Κι απ’ αυτές βγαίνουν άλλες σκέψεις, πιο ενοχλητικές. Εκνευριστικές. Γιατί διαβάζω μόνος? Γιατί κοιμάμαι μόνος? Γιατί ζω μόνος? Ζω?

Χάος και εδώ..
Επιστρέφω στο πρώτο χάος, με τα Transistor και το Πυρίτιο…

Δε θα τα λύσουμε όλα μέσα στην εξεταστική…

ΥΓ: γιατρέ μήπως ακούω λάθος μουσική? Μάλαμας-Αλκίνοος-Αλεξίου

Related posts:

1. Έξεταστική time!

 

Leave a Reply

Name (required)

Mail (will not be published) (required)

Website

Notify me of follow-up comments via e-mail