Archive for the ‘ζωή’ tag

Paul Mour

During my vacation, έκανα τρία μαθήματα χορού, και νομίζω ότι μπαίνω σε νέα εποχή..

Είναι πολλά τα εντυπωσιακά όταν χορεύεις, αλλά αυτό θα το συζητήσουμε ίσως άλλη στιγμή. Τώρα απλά ελπίζω να βρω κάτι καλό back home..

Το θέμα σήμερα είναι άλλο: Paul Mour, το γνωστό αστείο όνομα σκάφους πολυτελείας, που παραπέμπει στο “πουλάω μούρη” ή κάπως έτσι..

Ένας καθηγητής μου (μαθηματικός, απ’τους καλούς) έλεγε ότι οι γυναίκες κάνουν παρέα με αυτούς που μιλάν πολύ, αλλά τελικά ζουν με αυτούς που μιλάν λίγο..

Τελικά μάλλον δε γίνεται ακριβώς έτσι. Βλέπω όποιον πουλάει μούρη να πηγαίνει μπροστά, ενώ αυτοί που μιλούν για ουσία μένουν μόνοι. Τολμώ να βάλω και τον εαυτό μου στους δεύτερους..

Είναι τραγικό, να βλέπεις ότι όσο κι αν συνειδητά όλοι ψάχνουν ουσία, τελικά μαγεύονται ΜΟΝΟ απο τα επικοινωνιακά τρικ.
Δεν έχει σημασία τι είσαι, παρά μόνο τι φαίνεσαι. And nothing else matters. Πολλές φορές ακόμα και η πιο εξόφθαλμη επίδειξη μαγεύει και την πιο σκεπτόμενη κοπέλα. (τώρα εγώ φταίω αν την πω γκόμενα?)

Πίκρα μέγιστη..

Και το μεγάλο ερώτημα: να ξεπουληθώ? Να αλλάξω τακτική? Ξέρω, οι φίλοι θα σπεύσουν να μου πουν ότι δεν είναι ξεπούλημα να ακουμπήσεις το κλειδί του αυτοκινήτου στο τραπέζι, αλλά για μένα είναι το απόλυτο, το οριστικό, το υπέρτατο ξεπούλημα.

Πίκρα.

Χρειάζομαι κάποιον να μου κάνει marketing. Το βρίσκω ανούσιο να ασχοληθώ ο ίδιος με αυτό. Κάτι σα σνομπισμό: “Δε θα ασχοληθώ με αυτά τα πεζά και ταπεινά πράγματα. Θα επενδύσω τον ίδιο χρόνο σε κάτι πιο ουσιαστικό”

Και έτσι μένουμε μόνοι…

Everybody’s Free (To Wear Sunscreen)

Just another video dump..

Between real & surreal..

Έπεσε τυχαία στα χέρια μου το τελευταίο τέυχος του περιοδικού OZON που κυκλοφορεί δωρεάν και στη Θεσσαλονίκη και το ενδιαφέρον μου τράβηξε ένα κείμενο της Ευαγγελίας Κρανιώτη.

Αντιγράφω αποσπάσματα:

“Μπορείτε να ηρεμήσετε. Κλείστε τα μάτια και ταξιδέψτε στο τοπίο. Επιστρέψτε από κάπου μακριά. Ανοίξτε ένα βιβλίο στην τύχη. Περιπλανηθείτε σε ένα ζωολογικό κήπο χωρίς φύλακες. Υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο όλα να σταματήσουν ξαφνικά. Ξεκινήστε να γράφετε ερωτικές επιστολές. Πείτε ναι. Αφήστε τον άνεμο να πάρει τα λόγια σας. Καλέστε κάποιον επικίνδυνο στο τραπέζι σας. Ανάμεσα σ’όλους τους ήχους μπορείτε να ακούσετε την νύχτα να πέφτει. Φιλήστε τους τοίχους και τα έπιπλα ενός σπιτιού όταν όλοι κοιμούνται. Δεν υπάρχει κατάλληλή στιγμή..”
“..Κατευθυνθείτε προς ένα σκοτεινό σημείο που δεν γνωρίζετε. Ακολουθήστε μία παράλογη οδηγία μέχρι το τέλος. Ψηλαφίστε τα δάχτυλα ενός δημιουργού. Μάθετε να επιλέγετε χαμογελώντας. Διασχίστε την απόσταση που σας χωρίζει. Μία φορά δεν αρκεί.Κοιμηθείτε σε ξενοδοχεία με εξωτικά ονόματα. Αφήστε ίχνη..”
“..Δώστε λουλούδια χωρίς εξηγήσεις..”
“..Ανταλλάξτε κάτι παραπάνω από ένα βλέμμα. Ανοίξτε προσεκτικά το άγνωστο σώμα. Μοιραστείτε τη θέα. Υποδεχτείτε αυτό που σας έλειπε. Μεταφερθείτε σε απέραντες εκτάσεις. Διατηρήστε τους χυμούς του κόσμου. Είστε αθώος.”

Για μένα αυτό το κείμενο συνοψίζεται με μία μόνο λέξη. “Εκφραστείτε.”

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο στην online δωρεάν έκδοση του περιοδικού (και στα αγγλικά).


Links:
περιοδικό ozon: http://www.ozonweb.com
ozon magazine blog: http://ozonmagazine.blogspot.com

Στην Παιδική Χαρά

Γιατί να βιάζεσαι να μεγαλώσεις και να φορτωθείς ευθύνες, άγχοι και μπάχαλα της καθημερινότητας..Ή ακόμα χειρότερα άντε και τα φορτώθηκες, γιατί τα αφήνεις να σου χαλάνε τον χαρακτήρα και να σου μηδενίζουν την ξεγνοιασιά και τον αυθορμητισμό σου, την παιδική σου χαρά;

Είναι ενοχλητικό και συνάμα απογοητευτικό να το παρατηρώ στα παιδιά της ηλικίας μου, στους φίλους μου..

Θεωρώ ότι η χαρά ποτέ δεν πρέπει να παύει. Ποτέ δεν πρέπει να αναγκάζεσαι να κάνεις πράγματα που δεν θέλεις. Ποτέ δεν πρέπει να θεωρείς ανόητο τον αυθορμητισμό, τις χαζομάρες που σου βγαίνουν, την κάθε τρέλα που σε γεμίζει με χαρά. Ποτέ να μην τα καταπιέζεις.

Το να προσπαθείς να δείχνεις μεγάλος και ώριμος, να ντύνεσαι “όπως ντύνονται οι μεγάλοι”, να μην κάνεις τρέλες, να νοιάζεσαι για το τι αντίκτυπο έχει η κάθε σου πράξη, να μπλέκεις σε κοινωνικούς καθωσπρεπισμούς και να αποφεύγεις να χαρακτηριστείς παιδί.

Η ζωή σου δεν πρέπει να είναι μουντή.

Την επόμενη φορά που θα βρεθείς σε μια οποιαδήποτε κατάσταση πράξε σαν παιδί και κάνε μια τρέλα. Όσο πιο σίγουρος νιώθεις γι’αυτή τόσο λιγότερο θα σε παρεξηγήσουν, τόσο περισσότερο θα το ευχαριστηθείς και τόσο πιο πιθανόν θα είναι να παρασύρεις και κάποιον μαζί σου.

Συγχαρητήρια βρίσκεσαι στην παιδική χαρά.