Archive for the ‘’ tag

Δε θυμάμαι πότε ανατρίχιασα έτσι τελευταία φορά…

Το είδα ξανά μετά από μία βδομάδα, και it cought me ακόμα πιο πολύ.

Μην το προσπεράσετε:

Ξέρω, ξέρω, αυτή η ανάρτηση είναι πολύ καθυστερημένη. Να’ ναι καλά οι υποχρεώσεις, που με κράτησαν μακριά από το άστυ (είτε εκτός του, είτε μέσα στο σπίτι μου αποκλειστικά). Αφήστε με όμως να περιγράψω ένα ρομαντικό σκηνικό για 3.

16 Μαΐου 2009 και ώρα 21.00. Η Θεσσαλονίκη σιγά σιγά συνωστίζεται στο κέντρο της για την καθιερωμένη έναρξη της νυχτερινής της διασκέδασης. Ο καιρός ιδανικός, πριν σφίξουν αρκετά οι ζέστες, ότι πρέπει για να απολαύσεις την μπύρα σου σε εξωτερικό χώρο με την μέγιστη δυνατή υγρασία.

Έτσι και εμείς, σαν παιδιά, αποφασίσαμε να πράξουμε το ίδιο. Κατεβαίνουμε στο κέντρο της πόλης και βρισκόμαστε μπροστά στο εξής σκηνικό:

3 βανάκια παρκαρισμένα πάνω στο πεζοδρόμιο Τσιμισκής με Παλαιών Πατρών Γερμανού και η δημοτική αστυνομία παρκαρισμένη απέναντι, όπως πάντα, στην πιάτσα ταξί.

Προς μεγάλη μου έκπληξη, όπως και του ChrisO, κατά τη διάρκεια αυτής της παράβασης δεν υπήρξε από μεριάς τους καμία κίνηση για να αποτραπεί. Η μοναδική τους αντίδραση ήταν, αφού έγινε όλο αυτό, να πάνε και να κόψουν 3 κλήσεις για παράνομη στάθμευση (60 ευρώ, 30 αν πληρωθεί σε 15 μέρες – αν θυμάμαι καλά), δηλαδή το κόστος αυτής της παρατυπίας ήταν ισάριθμο με το να παρκάρουν αυτά τα 3 βαν σε πάρκινγκ, μόνο που ήταν σε πιο βολικό σημείο για την οποιαδήποτε δουλειά των ιδιοκτητών τους.

Δημιουργήθηκε, λοιπόν, μέσα μου μία εύλογη απορία: η αστυνομία, είτε ως τροχαία, είτε ως δημοτική, έχει ως σκοπό να αυξήσει τα έσοδά της ή να αποτρέπει τέτοια φαινόμενα; Αν ισχύει το δεύτερο, γιατί δεν το απέτρεψε; Ή και η τροχαία, γιατί δεν πηγαίνει έξω από μαγαζιά να κάνει αλκοτέστ σε οδηγούς ΠΡΙΝ μπουν στο αυτοκίνητό τους για να οδηγήσουν, αλλά στήνει μπλόκα σε (όλους μας) λίγο πολύ γνωστά σημεία; Δεν θα ήταν πιο ασφαλή τα πρώτα ενδεχόμενα;

Υποθέτω ότι μπορούμε να σκεφτούμε πολλά παρόμοια περιστατικά. Και το κακό είναι ότι αυτό αρχίζει και δείχνει μια συμπεριφορά, και όχι τυχαία περιστατικά. Έκτος αν κάτι δεν καταλαβαίνω καλά στον ρόλο της, οπότε και αυτή η ανάρτηση να θεωρηθεί ως λανθασμένη και άκυρη…

Χοροπηδάμε από τη χαρά μας οι (αγωνιζόμενοι) πεζοί. Για πρώτη φορά δικαστήριο δικαίωσε πεζό που αναγκάστηκε να κατέβει στο πεζοδρόμιο λόγω παρκαρισμένου. Αποζημίωση 600 ευρώ παρακαλώ.

Εντάξει, μπορεί να φαντάζει αυτονόητο το “παράνομα παρκαρισμένο αυτοκίνητο => δίκιο στον πεζό”, αφού το λένε οι νόμοι, αλλά στην πράξη σπάνια τιμάται!

Ίσως να βοήθησε και η πίεση που ασκήθηκε από τη γιαγιά και την εγγονή που σκοτώθηκαν (“δολοφονήθηκαν” ίσως) από αυτοκίνητο όταν αναγκάστηκαν να κατέβουν στο δρόμο λόγω παράνομα παρκαρισμένου.

Ήταν τραγικό όταν το ακούσαμε, αλλά η χθεσινή απόφαση ξυπνάει νέες ελπίδες.

Εμείς συνεχίζουμε να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας/σας ως πεζοί. Μέσω της “Ένωσης για τα δικαιώματα των πεζών” και των Streetpanthers, κολλάμε αυτοκόλλητα, αφήνουμε φυλλάδια και καβαλάμε και κανένα καπό αν χρειαστεί! Αν βρίσκεστε εκδιωγμένοι από τον πεζο-δρόμο σας μην το καταπίνετε, κάντε κάτι για να αλλάξει!

Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε στο δημοσίευμα της καθημερινής, ενώ οι οπτικοί τύποι μπορούν να το δουν στις ειδήσεις του Σκάι:

Αντιγράφω:

Στη Λετονία, μια δημιουργική, τολμηρή αλλά και αρκετά αμφιλεγόμενη διαφημιστική εκστρατεία κατάφερε, σε αρκετά μεγάλο βαθμό, να πετύχει αυτό που όλοι συμφωνούν ότι πρέπει να γίνει, αλλά και όλοι ξέρουν πόσο δύσκολο είναι: Να αλλάξουμε νοοτροπία. Ή, πιο ωμά ακόμα: Νά αλλάξουμε μυαλά!

Η ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ εταιρεία Mooz!, έπεισε με την δική της τολμηρή προσέγγιση στο θέμα των τροχαίων, την κυβέρνηση, να της αναθέσει τη συγκεκριμένη καμπάνια. Βασικός «στόχος», ήταν οι οδηγοί, κυρίως άνδρες, ηλικίας 20-35 ετών, που ανήκουν, σύμφωνα με έρευνες, στην ομάδα «άμεσου κινδύνου», με τις υπερβολικές ταχύτητες που αναπτύσσουν, την επιθετική συμπεριφορά που αναπτύσσουν στο οδήγημα, και την αλαζονεία που έχουν για τις ικανότητές τους, αφού τα περισσότερα θανατηφόρα τροχαία προκαλούνται με ευθύνη ανθρώπων που πίστευαν ότι είναι οι καλύτεροι οδηγοί στον κόσμο, εννοώντας με αυτό, ότι ήταν … περίπου Σουμάχερ.

Η ΔΙΑΦHΜIΣΗ που βγήκε τελικά, και που προκάλεσε αρκετές συζητήσεις, δεν ήταν από αυτές τις «διδασκαλικού τύπου», όπου πάντα κάποιος σου κουνάει επιδεικτικά το δάχτυλο και σου λέει «μην τρέχεις». Η Mooz!, εκτός από την υπερβολική ταχύτητα, επικέντρωσε την προσοχή της και σε ένα άλλο θέμα: την σοβαρή έλλειψη οργάνων για μεταμοσχεύσεις. Και τι έκανε, λοιπόν; Αντί κάποιου ενημερωτικού εντύπου, δημιουργήθηκε ένα Πιστοποιητικό Δωρεάς Οργάνων το οποίο λάμβαναν οι οδηγοί κατευθείαν από την αστυνομία.

ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ, όσοι υπερέβαιναν το όριο ταχύτητας (και κανονικά θα έπρεπε να λάβουν κλήση), αναγκάζονταν από την αστυνομία να υπογράψουν το πιστοποιητικό με το οποίο δήλωναν διατεθειμένοι να γίνουν δωρητές οργάνων! Το αποτέλεσμα ήταν ο αριθμός των θυμάτων από τροχαία, μέσα σε έναν χρόνο, να μειωθεί κατά 29%, και ταυτόχρονα να σημειωθεί και σημαντική αύξηση, κατά 39% στην, έστω και διʼ αυτού του τρόπου, δωρεά οργάνων. Μπορεί, λοιπόν, οι οδηγοί να μην θυμόνταν ένα οποιοδήποτε διαφημιστικό, όμως δεν θα μπορούσαν να ξεχάσουν ποτέ την ημέρα που, άθελά τους, έγιναν δωρητές οργάνων…

Το Συμβόλαιο

Η ΗΜΕΡΑ εκείνη, είναι όταν, έπειτα από κάποια σοβαρή παράβασή τους, υποχρεούνται να υπογράψουν το παρακάτω Πιστοποιητικό Δωρητή Οργάνων:

«Υπάρχουν άνθρωποι που θα έδιναν τα πάντα για να βρίσκονται στη θέση σου, και εάν βρίσκονταν, δεν θα έπαιζαν ποτέ με τη ζωή τους! ΣΚΕΨΟΥ!

Εγώ ο/η, —— —–. Εφόσον έχω την τάση να υπερβαίνω το όριο ταχύτητας στον δρόμο και/ή να οδηγώ επιθετικά, με το παρόν δηλώνω ότι η ζωή μου δεν είναι πρώτης προτεραιότητας για μένα και ευχαρίστως θα την αποχωριζόμουν. Εχοντας σώας τας φρένας, κατανοώ ότι αργά ή γρήγορα θα εμπλακώ σε ατύχημα και αφού αυτό συμβεί, αφήνω την καρδιά μου, τα νεφρά μου και όποια άλλα όργανα του σώματός μου δεν καταστραφούν από το ατύχημα, σε εκείνους που τα χρειάζονται πραγματικά.

Επίσης, ζητώ εκ των προτέρων να με συγχωρέσουν οι άνθρωποι και τα αγαπημένα πρόσωπα εκείνων για τους οποίους είμαι εγώ υπεύθυνος για τον θάνατο ή την αναπηρία, εξαιτίας ατυχήματος.

-, —-, 200-.

Υπογραφή ——-»

[Πηγή: http://archive.enet.gr/online/online_fpage_text/dt=29.11.2008,id=78277700]

Καλό ε?