Velvetnut

Μπουτάρης… Γουστάρω…

Πριν λίγο έλαβα το παρακάτω ενδιαφέρον… με bold δικές μου επισημάνσεις.

“Διαβάστε την ομιλία του Γιάννη Μπουτάρη με αφορμή τη θέση που πήρε για την εφαρμογή της “εργασιακής εφεδρείας” στο δήμο Θεσσαλονίκης, όπου λέει με το όνομά τους πράγματα που κανένας στο δήμο δεν τόλμησε, αλήθειες για την ιδιότυπη δικτατορία των εργαζομένων με όμηρους τους δημότες, αλήθειες που έκαναν τους “συνδικαλιστές” να καταλάβουν με χυδαιότητα χθες το γραφείο του.”

Θα ήθελα να τοποθετηθώ σχετικά με το θέμα της εργασιακής εφεδρείας. Αυτή την στιγμή που μιλούμε έχουμε ένα δημοσιοποιημένο από την κυβέρνηση πλαίσιο κατευθύνσεων για την εργασιακή εφεδρεία. Δεν έχουμε ούτε ένα νόμο στα χέρια μας ούτε την εξειδίκευση του μέσω υπουργικών αποφάσεων και εγκυκλίων.

Μπορούμε να τοποθετηθούμε όμως, με βάση αυτά που ξέρουμε, και να πούμε ότι είμαστε κατά των οριζόντιων, κεντρικά επιβαλλόμενων περικοπών του προσωπικού του Δήμου Θεσσαλονίκης, περικοπών που δεν λαμβάνουν υπόψη τους τις πραγματικές ανάγκες του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Είναι βέβαια πολύ πιθανόν, λαμβάνοντας υπόψη τις πελατειακές πρακτικές του παρελθόντος, ότι το προσωπικό του Δήμου είναι και υπεράριθμο και ανισομερώς κατανεμημένο. Και είναι σίγουρο, όταν έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις τον ιδιωτικό τομέα, ότι οι απασχολούμενοι στον δημόσιο τομέα δεν είναι παιδιά ενός ανώτερου θεού. Ότι αντιθέτως και το δικό τους εργασιακό πλαίσιο, το ύψος των απολαβών τους, και ακόμη και το κατά πόσο διατηρούν την εργασία τους ή όχι, θα επηρεαστούν από την δημοσιονομική κρίση της χώρας.

Τα λέω όλα αυτά διότι ως Δήμαρχος Θεσσαλονίκης προτεραιότητα μου είναι μια σύνθεση και οργάνωση προσωπικού του Δήμου που θα εξυπηρετεί τον δημότη της Θεσσαλονίκης τουλάχιστον όσο και τον εργαζόμενο στον Δήμο Θεσσαλονίκης. Διότι ο λόγος ύπαρξης του δημοτικού υπάλληλου του Δήμου μας, με την ιδιότητα του ως μισθοδοτούμενου από τους πόρους της κεντρικής διοίκησης και των ανταποδοτικών τελών, είναι ο δημότης της Θεσσαλονίκης και μάλιστα ο σκληρά δοκιμαζόμενος από την κρίση δημότης της Θεσσαλονίκης.

Κάτι τέτοιο δεν ήταν αυτονόητο μέχρι πρότινος.

Μέχρι πρότινος γίνονταν μια συστηματική μεταβίβαση πόρων, μέσω των ακριβότερων ανταποδοτικών τελών της Ελλάδος, από τον δημότη της Θεσσαλονίκης προς ειδικές ομάδες εργαζομένων του Δήμου, μέσω των πλασματικών υπερωριών και την παράνομη απαλλαγή της καταβολής τελών από εργαζόμενους του δήμου.

Μέχρι πρότινος, επιβαρύνονταν οι δημότες της Θεσσαλονίκης από πελατειακές προσλήψεις στα χαμηλότερα κλιμάκια και υπέρογκες αμοιβές στα διοικητικά συμβούλια νομικών προσώπων υπό δημοτικό έλεγχο. Εξέχον παράδειγμα βεβαίως οι αμοιβές των διευθυντικών στελεχών της ΔΕΠΘΕ που έβγαλαν μάτι σε ολόκληρο το πανελλήνιο. Η παρεπόμενη σύνθεση προσωπικού και κόστους διοίκησης υποβάθμιζαν την παροχή δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών προς τους δημότες της πόλης μας, επιβάρυναν το κόστος διοικητικής λειτουργίας του δήμου και αποστερούσαν από τον δήμο αναντικατάστατους πόρους για την δημιουργία δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών.

Μέχρι πρότινος, πολλαπλασιάζονταν οι διευθύνσεις και τα τμήματα του δήμου μας όχι με κριτήριο την εξυπηρέτηση του δημότη και την αποτελεσματικότερη παροχή δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών αλλά την απόδοση κύρους και εξουσίας σε όσο το δυνατόν περισσότερα στελέχη του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Αντιλαμβάνεστε ότι ως Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, αλλά και ως κάποιος που προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα, δεν δεσμεύομαι να διατηρήσω την σημερινή παθογενή, δυσλειτουργική, αντικοινωνική, από την σκοπιά των δημοτών της πόλης μας, δομή που διέπει την λειτουργία των εργαζομένων στον δήμο Θεσσαλονίκης. Δεν συμμετείχα στην δημιουργία ενός εκ των ποιών διεφθαρμένων και αναποτελεσματικών δημοσίων διοικήσεων της Ευρώπης - μικρογραφία του οποίου μάλιστα αποτελεί ο Δήμος Θεσσαλονίκης όπως καθυστερημένα ανακάλυψαν τα ελεγκτικά όργανα της κεντρικής διοίκησης και η ελληνική δικαιοσύνη. Δεν αισθάνομαι λοιπόν την παραμικρή υποχρέωση να υπερασπιστώ την διαιώνιση αυτής της δημόσιας διοίκησης σε τοπικό επίπεδο.    Πόσο μάλλον προς τους επαγγελματίες της πολιτικής και του πολιτικού συστήματος, μέσα και έξω από το Δημοτικό μας Συμβούλιο, που έχουν υπάρξει οι ίδιοι συμμέτοχοι στην κατασκευή αυτού του συστήματος.

Υπενθυμίζω ότι η τελευταία κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αντί να ‘επανιδρύσει το κράτος’ το φόρτωσε με ρουσφετολογικές προσλήψεις που συνέβαλαν τα μέγιστα στον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της χώρας. Υπενθυμίζω επίσης ότι στους δήμους της χώρας μας, και βέβαια στον δήμο Θεσσαλονίκης, οι περισσότερες προσλήψεις έγιναν όχι μέσω ΑΣΕΠ αλλά μέσω της μονιμοποίησης συμβασιούχων - και είναι κάτι για το οποίο ευθύνεται και το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία. Το αποτέλεσμα ήταν ότι οι δήμοι, όπως της Θεσσαλονίκης, ποτέ τους δεν εφάρμοσαν μια συγκροτημένη πολιτική συγκρότησης και διαχείρισης ανθρωπίνων πόρων. Το αποτέλεσμα ήταν και είναι χαμηλής ποιότητας υπηρεσίες στον δημότη της Θεσσαλονίκης σε υψηλό κόστος. Και όταν λέω ότι είμαι πιο Πασόκος από τους Πασόκους εννοώ ότι είμαι αποφασισμένος να φτιάξω ένα Δήμο Θεσσαλονίκης που εξυπηρετεί τον δημότη της Θεσσαλονίκης, και ιδίως τον λιγότερο προνομιούχο δημότη της Θεσσαλονίκης, και όχι ρουσφετολογικές πρακτικές και συντεχνιακά συμφέροντα. Εννοώ να κάνω πράξη την περιπόθητη αλλαγή που είναι μια από τις βασικές αρχές του ΠΑΣΟΚ.

Αλλά και τα κόμματα της αριστεράς πάντα πλειοδότησαν υπέρ των προνομίων των δημοσίων υπαλλήλων, ποτέ όμως υπέρ των υποχρεώσεων αυτών των υπαλλήλων προς τον δημότη και τον πολίτη. Δυστυχώς σε αυτό συνίσταται η δράση των κομμάτων της αριστεράς, κρίνοντας από τα αποτελέσματα αυτής της ιδιότυπης δικτατορίας της μειοψηφίας στο αμήχανο κράτος και τον ταλαιπωρημένο πολίτη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πλειοδοσίας, που έχει εδραιωθεί στα συλλογικά όργανα των δημοσίων υπαλλήλων ήταν η δράση της ΑΔΕΔΥ που απέτρεψε την τοποθέτηση δημοτικών υπαλλήλων στην φύλαξη των αρχαιολογικών χώρων της πόλης – μια ενέργεια που θα διευκόλυνε την απρόσκοπτη πρόσβαση του επισκέπτη στους αρχαιολογικούς χώρους της πόλης μας. Και αυτό συνέβη σε μια περίοδο που η πόλη μας αποδίδεται σε έναν αγώνα οικονομικής επιβίωσης, βασικός πυλώνας του οποίου είναι η προσέλκυση τουριστών. Σε μια περίοδο που συμπατριώτες μας από τον ιδιωτικό τομέα μεταναστεύουν στην Αυστραλία, στην Γερμανία, στην Βόρεια Αμερική, για να εξασφαλίσουν το βιός, των ιδίων και των οικογενειών τους, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις αρνούνται την μετακίνηση του δημοτικού υπαλλήλου από το Δημαρχιακό Μέγαρο στην Ρωμαϊκή Αγορά. Χαρακτηρίζοντας αυτές τις συμπεριφορές – που τις επικρότησε ο Κώστας Γκιουλέκας στο προηγούμενο δημοτικό συμβούλιο – εκτός τόπου και χρόνου απλώς εξαντλώ όλη την επιείκεια μου.

Καταλήγοντας η άποψη που προτείνω να υιοθετηθεί από το Δημοτικό Συμβούλιο, σχετικά με το θέμα της εργασιακής εφεδρείας, έχει τα εξής χαρακτηριστικά:

• Ο καθορισμός των αναγκών σε προσωπικό του Δήμου Θεσσαλονίκης, συμπεριλαμβανομένου και του καθορισμού του συνολικού αριθμού του προσωπικού, να γίνει μέσω της κατάρτισης του Οργανισμού του Δήμου Θεσσαλονίκης, με την βοήθεια εξειδικευμένου συμβούλου, και σε διαβούλευση με τα διευθυντικά στελέχη του δήμου και τα συλλογικά όργανα των εργαζομένων του δήμου – να ολοκληρωθεί δηλαδή και να αποδώσει αποτέλεσμα η διαδικασία που είναι ήδη σε εξέλιξη.

• Η διαδικασία καθορισμού των αναγκών σε προσωπικό του Δήμου Θεσσαλονίκης, και η διάταξη και δομή λειτουργίας αυτού του προσωπικού, να μην απορυθμιστεί από οριζόντιες παρεμβάσεις της κεντρικής διοίκησης που δεν λαμβάνουν υπόψη τους τις συγκεκριμένες λειτουργικές ανάγκες του Δήμου Θεσσαλονίκης.

• Ο αριθμός του προσωπικού, και η διάταξη και δομή λειτουργίας αυτού του προσωπικού, να έχει ως κύριο κριτήριο την ικανότητα του Δήμου Θεσσαλονίκης, πάντα στο πλαίσιο του θεσμικού περιβάλλοντος, των νόμων και των κανόνων, όποιοι και εάν αυτοί είναι, να εξυπηρετήσει τον δημότη της πόλης προσφέροντας δημόσια αγαθά και υπηρεσίες υψηλής ποιότητας με το χαμηλότερο δυνατό κόστος.